Z kamienia

wbita w ziemię jak rzeźba z kamienia
stoję zmrożona na wskroś, nieprzytomna
zakrzyczana dźwiękiem Twojego imienia
uparcie milczę na pozór niezłomna

a wargi moje w tysiące modlitw ułożone
lecz by wybrzmiały nie mogę pozwolić
oczy w Ciebie coraz dalszego wpatrzone
nie mogą się pogodzić, nie mogą oswoić

zliczam oddechy od jeden do dziesięć
by zatrzymać serce do biegu zerwane
by nie ginęło w cierpienia bezkresie
do końca swych dni nie będąc kochane

powstrzymam serce, zatrzymam mą duszę
choć nie zapomnę nigdy Twojego imienia
nie będę wolna od marzeń i wzruszeń
jednak dla Ciebie niech będę z kamienia

By me, kwiecień 2015