niedziela, 30 kwietnia 2017

***

Dźwigałeś nasz świat na swych rosłych ramionach
A my nie myśleliśmy o tym wcale
Wydawał się lekki póki nie legł koło nas
Zdawało się, że nosisz Go niedbale

Jak szkolny plecak z wczorajszą kanapką
Na jedno ramię jakby nie ważył zupełnie nic
Tymczasem dla nas ciężarem jest i pułapką
Ani Go podnieść ani się pozbyć ani w nim żyć.

By me, kwiecień 2017.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz


Jestem ćmą. Żyję w ciemnościach. Światła wiecznie pragnąc odbijam się od ścian. - by me, 2015