***

Nie mogę znaleźć słów by przeprosić
Za to, że nie mówię tyle co przedtem
Ale zrozum, że mogę ten ból znosić
Gdy wspomnienia pozostawiam nietknięte

Muszę trzymać je w ryzach by wytrzymać
Każdy kolejny dzień ominąć dyskretnie
Bo kiedy przyjdą już ich nie utrzymam
Łzy, które dotąd płynęły sekretnie

Mam już coraz mniej siły by się starać
Coraz mniej siły by o Tobie myśleć
Przepraszam! Upada we mnie wiara
Nie podniosę się gdy zupełnie pryśnie

Przepraszam, pozwól że przeczekam
Każdy obraz, uśmiech zadaje mi ból
Kocham Cię wciąż jak człowieka
I chcę byś z krwi i kości teraz był tu

Myśl, że nie możesz coraz bardziej boli
Chcę Cię zobaczyć, chcę przytulić
Słowa są jak w krew wcieranie soli
Przepraszam! Krzyk w sobie muszę tłumić

Muszę odpocząć, zająć się tą raną
Tak mi z tym źle jak nigdy nie było
Jakbym puszczała Twoją dłoń kochaną
Proszę, nie pozwól by nas rozłączyło.

By me, kwiecień 2017.