***

Nie zostawiłeś pustki choć tak to nazywałam

Teraz wiem, że to nie tak

Przecież gdybym oślepła dalej bym kochała

Lub gdybyś odleciał jak ptak

Ja tylko nie mogę Cię teraz zobaczyć 

Z zamkniętymi oczami

Kazano nam świat sobie tłumaczyć

A jesteśmy tacy sami

Ja tylko nie mogę Cię dotknąć

W sposób jaki znamy

A przecież wystarczy się ocknąć

Astralne minąć bramy

Zamknięto nam oczy, zatkano uszy

Kazano klepać pacierze

Które na nic radosnej duszy

Tak! Ja w szczęście wierzę! 

Bo przecież jesteś. Jesteś! 

A ja wciąż się uczę

Znajdziemy się jeśli zechcesz

Miłość naszym kluczem. 

M. Z., luty 2019.