Wróć

Pod drzewem nr 172 zatrzymał się czas

ustał z biciem Twego serca
pod drzewem czeka wielu z nas
aż minie ten czas morderca

I wrócisz radosny, roześmiany
rzucę Ci się na szyję szczęśliwa
i opowiem Ci Braciszku Kochany
jak walczyła o Ciebie śmierć chciwa

I będziemy się śmiać jeszcze z tego
tak jak ze wszystkiego śmiać się lubiliśmy
i wrócimy do świata starego
bo tu jakoś tylko zabłądziliśmy

Pod drzewem nr 172 każą mi Cię pożegnać
lecz moje serce wciąż na Ciebie czeka
bo nikt nie nauczył mnie żegnać
najbliższego na świecie człowieka.
By me, sierpień 2016