Płomyki

Zapalam słońce

To już niemal kompulsywne

Ono wciąż gaśnie

Walę jak w stary telewizor

Kurwa mać!

Więcej mroku nie udźwignę

Świeć! Bądź!

Depresyjne zostawiam awizo

Zapalam słońce

W szale dezaprobaty

Leniwe gówno!

Przereklamowany chłam

Boże jedyny!

Umierają moje kwiaty

Napraw mi światło 

Dość zadałeś ran

Zapalam słońce 

Odpalam od płomyków świec

Niosę żar

Zamknięty  w drżących dłoniach 

Aniele Stróżu! 

Jeśli moje szczęście to grzech 

Spłoń

Czyż życie to nie ironia? 

M. Z., luty 2021