wtorek, 12 listopada 2019

Jestem


jestem jak listopad
nie do końca zimna

świecę po oczach
resztkami słońca

doprowadzam do łez
nie czując się winna

jak zdeptany liść
do człowieka lgnąca

brnę przez niechęć
smutnych min podkowy

mam w sobie spokój
który budzi strach

milcząc z wiatrem
prowadzę rozmowy

jestem jak listopad
pejzaż we łzach

M. Z., listopad 2019


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz


Jestem ćmą. Żyję w ciemnościach. Światła wiecznie pragnąc odbijam się od ścian. - by me, 2015