***

Niebo upomniało się o swoją dolę

Łapczywie rozchwytywaną łagodność

Słodycz uśmiechu 

Czy musi tak boleć?

Słony smak ma Twoja wolność

Niebo zabrało nam Ciebie Kochany

Serce pełne miłości ustało

Został nam smutek

Znów otwarte rany

I jeszcze na chwilę drogie Nam ciało

Niebo wyrwało z rąk naszych Skarb

Twoją serdeczność i ciepło

Zabrało jedną ze szczęścia barw

Których tak mało

Że w garści się mieszczą

Niebo nam chyba pozazdrościło

Twego oddania i serca dobrego 

Znajomą pustkę nam przywróciło

Żal tak ogromny

Brzmiące w trzewiach

"dlaczego?"

M.Z., lipiec 2021

-tacie-