W środku zimy

moje serce półmartwe
niezdolne do ekscytacji
zatopiło się w spokojnej rzece
platonicznej miłości
kocha w swoim rytmie
pozostając w izolacji
nie boi się końca
nie boi zdrady
ani zazdrości

wolne od oczekiwań
składanych obietnic
od obowiązków
kompromisów
ostatecznie daremnych

ma tylko ten bit
cichutki
sekretny
i uśmiech pełen słońca
w środku zimy
wzajemny

M. Z., luty 2020.