sobota, 18 sierpnia 2018

Przyjdź


Spraw, że nie zdołam uciec
Niech zapomnę, że powinnam
Być tak cholernie silna
Zatrzymaj nim w otchłań wrócę

Obejmij mnie najczulej
Pozwól zamknąć oczy
Dotyk moich rąk drżących
Przyjmij z całym bólem

Pozwól mi pobyć w ciszy
Potem najpiękniej się zapomnę
Podaruję nam bukiet wspomnień
Do Ciebie mówię, słyszysz?

Przyjdź
Choć jestem zmuszona uciec
Gdy już będzie po wszystkim
Po cichu zamknę za sobą drzwiczki
Niczym sen odejdę, nie wrócę.

M.Z., sierpień 2018

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz


Jestem ćmą. Żyję w ciemnościach. Światła wiecznie pragnąc odbijam się od ścian. - by me, 2015