Poezja,
Która mnie teraz wypełnia
piękniejsza jest od słów
Nie umiem ubrać jej w wiersz
Nie umiem ubrać w rym
Rosnę wraz z nią
Lecz staję się lekka jak piórko
Unoszę się
W bezkresie miłości
M.Z. maj 2026
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Jestem ćmą. Żyję w ciemnościach. Światła wiecznie pragnąc odbijam się od ścian. - by me, 2015
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz