Jestem płodem mazurskich ziem
Tu wybrzmiał mój pierwszy krzyk
I wydam ostatni
Dobrze to wiem
Tu pierwszy i ostatni szczęścia łyk
W moim łonie nowy mały człowiek
Obywatel wolnej przestrzeni
Małe stópki wkrótce będą gotowe
Uczyć się życia
Pośród łąk zieleni
Mazurska Ziemio, bądź Matką mu
Wołaj
Gdy zboczy z bezpiecznych dróg
Ukołysz
Zawsze do spokojnych snów
Szczególnie, gdy mnie już nie będzie tu
Sprawię, że będzie kochać jak ja
Wody Twych jezior
Plony Twych pól
W lasach chronić się będzie od zła
Wiatrom powierzać każdy ból
Malutkie paluszki nauczę czułości
Dla pszczół, motyli, mrówek i żab
Mazurska Ziemio!
Z wyrazami wdzięczności
Wydaję dziecię na Twój piękny świat.
Monika Zalewska, maj 2023.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz